16-07-07

de redoute bis

Het is vakantie-tijd en dus komkommer-tijd voor de grote RZ ritten.
Toch wordt onze website nog bezocht, 6 reetzweters present 07.00 op de cp Kontich.

Het verhaal van Filip:
Hij had laten weten dat we om 7 uur op de cp parking konden afspreken, hijzelf zou er dan om 07.15 er zijn.
Na 15 minuten wachten (van 07.00 tot 07.15)

Het verhaal van den Bern:
Hij belt dat Filip zijn werk hem belet, dus 3 wagens en 6 man richting Tilf.
Filip miste nu het ultieme sluitstuk op zijn Ventoux-voorbereiding...

Het verhaal van den Danny:
In naam van de andere 5 reetzweters, dank u voor het initiatief.
Danny is de perfecte gids op de Buissoniere-route, hij kent alle missende paaltjes, weet te zeggen dat de eerste 80km zwaarder zijn dan de laatste 40 (en dat klopt als een bus), hij weet de bevoorradingen te vinden, en hij geeft onderweg nog enkele interessante toelichtingen over het dierenbestand in de Ardennen. De 5 andere RZ leerden dat de vermeende dode viervoeter langs één van de beklimmingen geen hond of jong everzwijn was, maar een das. Familie van de vos, stam der smeerlappen onder de dieren, ze pikken de kiekens van de boeren, de klanten van den Danny.

Het verhaal van de Sam
Aan de RZ die naar (op) de Ventoux trekken. De Sam is een te duchten tegenstander. Volgens Danny "als die eens doortrekt, moet ik toch lossen". Lodie, Filip, Willie en cy, hou hem in de gaten. Uw enige hoop is dat hij voor 15 minuten verdwijnt in de Chalet Renard, want in lange ritten heeft de Sam altijd last van hetzelfde ongemak en voor onze stop in Hamoir ging het niet zo goed meer met de Sam, maar na Hamoir begon hij terug te vliegen.

Het verhaal van den Bo:
Een sterk verhaal.
Bij het klimmen heeft ondergetekende hem telkens maar voor de eerste 20 meter gezien en dan harkte hij zich met forse halen weg uit het zicht.
Naar beneden stuift hij als eerste met FTL-speed. En oppassen als ge dat doet in de Buisonniere-route, want enkele missende paaltjes staan op afdalingen, den Bo heeft dus wat meer geklommen dan de rest.
Hij moest zeker-en-vast, zonder-fout, wat-het-ook-koste, om 17.00 uur thuis zin (zie verder verhaal van de Kurt).

Het verhaal van de "zwart van Niel":
Kan een stukske fietsen, maar minder dan vroeger (hij was vroeger rapper dan de Sam).
Na menige zelf-analyse op elke beklimming waarom het toch zo pijn deed, telkens dezelfde conclusie: zware bieren willen zeggen meer watt trappen of zoiets.

Het verhaal van de Kurt:
Goed in vorm, maar enkele cartouchen teveel verschoten in de beduchte eerste 80 km en begon aan de rekker te hangen in resterende 40km.
In Esneux meenden de 5 andere RZ samen op de brug te hebben gestaan en dus vlammen maar die laatste 7 km naar Tilf.
Aangekomen en na veel lofzang en veel contentement verstreek er snel een uur, en de Kurt was nog niet in Tilf. Na een snelle berekening wisten we dat hij toch niet zo kapot zat dat hij zelfs geen 5 km per uur zou halen.
Conclusie was dat hij mechanische pech had en dus gingen we hem tot tweemaal toe zoeken met de auto. Zonder resultaat.
De pint op het terras in Tilf begon minder te smaken want ongerustheid heerste, de Sam informeerde de hulpdiensten, maar geen gewonde fietser was opgenomen in een ziekenhuis in de buurt.
We durfden niet naar zijn thuis bellen om daar geen onnodige paniek te veroorzaken.
Na 2.5 uur toch bericht aan de Sam van het thuisfront van de Kurt, hij was gestrand in een café in Esneux.
Hij was verloren gereden, terug beginnen klimmen (uiteindelijk 141km gereden), zijn laatste power bar verloren op een bergske. Volledig plat en verloren. Gaan aanbellen bij mensen thuis om eten en drinken te vragen. Die zaten juist naar de Tour te kijken en hadden dus alle begrip voor de situatie van Kurt en gaven hem koeken en drank. Kurt vond zijn krachten terug en ontdekte "een beklimming die ik zweer het, zwaarder, langer en steiler is dan de Redoute" alvorens af te dalen naar Esneux en aldaar een café met telefoon te vinden.

Einde verhaal:
De collegialiteit onder de reetzweters is ok, zie verhaal den Bo, zijn "zeker-en-vast, zonder-fout, wat-het-ook-koste" thuis zijn werd rap opzij geschoven voor het terugvinden van de Kurt.
Iedereen moet zijne GSM meenemen als ge gaat fietsen en enkele nummers uitwisselen of zeker zijn dat ge een nummer van een andere deelnemer hebt.
Toch best eens goed achterom kijken naar de man aan de rekker.

Kurt, waar licht die Redoute bis, die wil ik wel eens beklimmen.

 

Xavier

23:03 Gepost door William Devondel in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.