29-05-07

TBT 137 km

 

Onder lichte dwang hebben mijn metgezellen van vandaag mij aangestuurd U een klein relaas van Tilff – Bastogne – Tilff te schrijven.  Als mijn achternaam al een belletje doet rinkelen ( Claes nvdr – dei van De Witte) toch het tegendeel is niet minder waar heb ik naar best vermogen  mijn best gedaan om iets neer te schrijven .  Zie hier mijn kort verhaal.

Zondag 27 mei

Er was eens,

Een venteke amper 170cm hoog en 61001gr. licht  dat nog slaapdronken om 5u 10min opstond om een zware taak te gaan vervullen. Vandaag is de dag – Point of no return , de eerste maal in mijn leven boven de 100km en dan nog op een heuvel(berg)-achtig parcours  - TBT.  

6u.00min stipt zijn we met 4(vier) present op de welgekende plaats voor de 137km  (De Koen, De Chris, De Vloe en ikke).

Hyper nerveus (ikke dan) vertrekken we naar TILFF…onder een stralende regenbui.

Onderweg wordt mijn angst voor het onbekende en met het heroïsch verhaal van Dimi(Basso epo?)- waar was je trouwens – in het achterhoofd enkel maar versterkt  -ongeval op de E40  in Sterrebeek vlak voor onze neus. Gelukkig enkel maar met blikschade van de betrokken partijen(denk ik).  De TBT demonen beginnen zich te roeren.

Goed en wel aangekomen, via een kleine omweg Tom Tom  jaja - toeme toeme laat je weeral in de steek, was Koen al snel weg om snel weder te keren in Tilff.

Nee nee de Koen hebben we niet meer gezien, - fieuwww en weg was hij.

Wij drieën vingen aan in de striemende regen, goed ingepakt, met in mijn geval gloednieuwe kniestukken. Ten zeerste aan te bevelen bleek achter af(nvdr.)

137 km here we kom.  Het monster “La Redoute” hoor ik in de verte al bulderen van het lachen om mij als aperitiefhapje - met 61 kg kan je je moeilijk als hoofdschotel laten doorgaan - op te peuzelen.

Maar tussen hier 0 km en begin La Redoute 121,2 km kan er nog veel gebeuren. Hij kan een indigest krijgen bvb.

Onderweg gebeurde er niet veel! ’t Was maar om te lachen -  bergje op afdallingkje af ( op een nat wegdek COOL!).  Menig renner stoof mij voorbij – Enkelen lagen ook in de berm om de fauna en flora van dichterbij te bekijken. Tot de bevoorading van 67 km, waar al de nouriture was afgemeten , geen hele banaan per man maar een halve , 1 koekje geen twee  en 1 fles isostar (voor 15 € had het best iets meer mogen zijn) heeft het continue geregend. Nadien waren de weergoden ons beter gestemd. Prachtige vergezichten!

La Redoute komt dichter en dichter, maar eerst nog Col du Rosier meepakken ( Vloe was dat hier - dat juffrouwke, bloedmooi en ze kon nog goed fietsen ook).  In tegenstelling tot mijn voorganger verslaggever ben ik tegen 11km/u  naar boven gereden, doch was het vet van de soep en moest mijn afspraak met de wielergoden nog komen. Toeme Toeme

Nog de laatste bevoorrading en dan is de sater daar. Chris mijn gids van de dag had met mij iedere nanometer besproken, en daar…  na een zachte aanloop 4 5 6  % wie zal het zeggen, tegen 11 km/u kwam tussen de wagens door het stuk van 20( TWINTIG) procent. Mijn longen breken uit mijn ribbenkast ik probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen maar de adrenaline en het melkzuur pompt rond in mijn frêle verzuurde lichaam.  Toch maar afstappen? La Redoute heeft nog honger en opent zijn muele. Hij verscheurt en verorbert menig lotgenoot.  Toch nog eens op de trappers lopen, pijn pijn toch maar gaan zitten pijn pijn …. Man man moet er nog zand zijn. Boven…. op het plateau…. .Effe recupereren had Chris gezegd  vanaf hier gaat het veel minder steil 6 7 8  % wie zal het zeggen, rij ik gezwind( licht overdrijving) verder. Ik vertel het niet graag maar er waren toch wel enkele waterlanders en de gekende vuist bij het bereiken van de top. Voor dit doen we het toch( en de blonde Leffe’s en het juffrouwke, en om thuis als een held te worden ontvangen champagne, massage beurt achteraf, slagroom..;  stop stop ik laat me even gaan)

Nu nog 4 km en we zijn in Tilff – neen .

Door een missink hebben we er nog 8km extra bij gelapt, om er in totaal 145.7 km door te jagen vandaag.  Ik dacht al waar zijn al die ander naar toe?

 

Moe maar voldaan van deze lange dag aangekomen in het zonovergoten Tilff,  Merci Vloe en merci Chris.

Nadien geen persconferentie in een lokaal café van iemand die nog iets op te biechten had.

Rustig huiswaarts gekeerd (Den Antwerp is blijven steken op 0-0 toeme toeme hihihi) Die moeten toch al lang weten dat er maar één ploeg van ’t stad is.

Thuis smoske gegeten en gaan slapen.

Prachtige dag!

Volgende grote afspraak Mont Ventoux – deze week al een prikkelend ansicht kaartje gekregen. Merci daarvoor. Bracht toch enige spanning te weeg ten huize Fam. Claes. Ga de gij mé zo’n mannen fietsen. Denkt te gelle enkel maar aan da  - Euh …ja  altijd eerlijk blijven hé.


F.Claes

09:11 Gepost door William Devondel in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Mooi, Flip.
Een dikke proficiat voor je eerst 150 km (we ronden af) en wat voor?
Die griet was inderdaadop op de Rosier. Jeezus, een moordgriet. Waarom wachten tot de Mont Ventoux? Je hebt nog de Gran Fondo op 16/6? Als je zegt: " thuis een smoske gegeten" gaat het dan letterlijk over een broodje kaas en hesp me ne klets mayonaise of is dat code taal voor iet anders met die van eulle?

Gepost door: Vloe | 29-05-07

amai flip! wat een rit! een nieuwe kampioen is opgestaan!! Ge weet toch dat 'een smoske eten' in Fuente's code-boek staat? Het betekent : aan het infuus gaan liggen :-)
Wat die moordgriet betreft : met welke versnelling reed die naar boven?

Gepost door: dimi | 29-05-07

die ree oep ne raleigh met 3 vitesse en nen torpedo rem!

Gepost door: vloe | 29-05-07

De commentaren zijn gesloten.