25-03-07

verslag groep 1: twas ni veur de janet

Een persoonlijk record: een rit van 127 km voor einde maart.
Ik was meegegaan om af te zien
En ik heb gemogen.....
Kheb de Chartreuse gezien,
Kkheb de Wijnberg gezien,
Kheb veel hellingen gezien
Kheb het 'dijkgevoel' gehad aan 45 per uur
Kheb succes gehad:
De chartreuse op t middenblad in volle souplesse: 39/22
Kheb ellende gekend:
De gekende  kasseistrook omhoog op tkleinste verzet
Kehb den één zien splitsen.................
Kheb er een paar dankbaar achterom zien kijken omdak aan t sterven was
Khem de Sam (niet) zien afhaken
Kben herboren
Wel 3 x
Om nog 35 te halen op den dijk in Terhagen
Kheb de Bosstraat eens goed kunnen bestuderen:
Khad tijd.....................aan11 per uur
Twas een schoon parcours
Twas knap
Khem er van genoten
Al was ik soms dood
Maar daar was ik voor vertrokken
Khem den Belle Vue wel links laten
liggen................................sorry gaste
Merci Sael, (B)(W)erner, Krans, en Spinningcoach om mij te chaperonneren
vanaf de brug van Kampenhout.
Twas een fantastische rit
Twas ni veur de jeannet

Bruno

18:57 Gepost door William Devondel in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Saaie rit ?! ja watte Ik was gekomen om mijn ziek lijf terug een fietsgevoel te geven na een sabbatweek. De gretigheid droop er dan ook niet af en ik zocht dan ook onmiddellijk een plek in de buik van het peloton; Hoewel mijn hartslag het tegendeel aantoonde gaf deze plek een apart en zeker geen slecht gevoel moet ik zeggen, zeker als ik zag hoe ze op kop aan ’t stoempen waren tegen een harde tegenwind. Ondanks enkele scherpe tongen die mij aanporden om uit mijn schelp te kruipen gaf ik geen trap teveel. Ik dommelde bijna in slaap tot ik vasstelde dat we niet richting Antwerpen maar richting Chartreuse reden ! Shit, daar ging mijn plan om eens rustig te cruisen… Toch kon ik mij zelfs op de hellingen redelijk goed bedwingen, het kostte weinig kracht om redelijk soepel naar boven te harken hoewel de hartslag telkens exponentieel de hoogte inging. Maar het gevoel was goed, werd zelfs steeds beter, zeker toen ik merkte dat mijn ‘concurrenten’ aan ’t zwoegen waren terwijl ik eigenlijk nog op reserve fietste. Zou een week niks doen zo’n geweldig effect hebben ? Ja watte, ik moet meer rusten/ziek zijn ! Maar toen was het hek plots van de dam : Wat oorspronkelijk als wat ‘spielerei’ leek werd ineens au serieux genomen : Dessel en Bo waren al zo’n 20 minuten spoorloos in de frontlinie. De 35 km/h van het peloton was blijkbaar niet voldoende om de kloof kleiner te maken. Ik werd zenuwachtig en mijn ingehouden gretigheid ontplofte na zo’n 95 km. Aan 40 km/h nam ik het peloton dan maar op sleeptouw voor een wilde achtervolging. De groep versplinterde maar uiteindelijk wilden ook Lewi en Dylan meewerken aan de inhaalrace. Dessel en Bo bleven echter lang uit ons vizier en er werd ondertussen bijzonder veel kruid verschoten. Er werd netjes rondgedraaid tussen 40 en 45km/h. De verstandhouding was optimaal hoewel sommigen als eens een beurt oversloegen. Even later zagen we dan toch eerst den Bo en 600 m verder den Dessel, die ons onder zijn oksel had zien komen maar met heel zijn slecht karakter nog alles uit zijn kas haalde om de kloof te behouden, en dat lukte nog redelijk lang. Uieindelijk en net op tijd (want de zuurtegraad in mijn benen was maximaal) werd onze prooi dan toch ingerekend. Daarna konden we rustig verder cruisen (toch nog @35km/h) want nu hadden we ‘ons verhaal’ dat we nog een keer of 5 overdeden in den Belle-Vue.
Of hoe een ogenschijnlijk saaie rit kan exploderen in een niet aflatende krachtmeting…

Gepost door: Bern | 25-03-07

Saaie rit ? Ja watte Ik was gekomen om mijn ziek lijf terug een fietsgevoel te geven na een sabbatweek. De gretigheid droop er dan ook niet af en ik zocht dan ook onmiddellijk een plek in de buik van het peloton; Hoewel mijn hartslag het tegendeel aantoonde gaf deze plek een apart en zeker geen slecht gevoel moet ik zeggen, zeker als ik zag hoe ze op kop aan ’t stoempen waren tegen een harde tegenwind. Ondanks enkele scherpe tongen die mij aanporden om uit mijn schelp te kruipen gaf ik geen trap teveel. Ik dommelde bijna in slaap tot ik vasstelde dat we niet richting Antwerpen maar richting Chartreuse reden ! Shit, daar ging mijn plan om eens rustig te cruisen… Toch kon ik mij zelfs op de hellingen redelijk goed bedwingen, het kostte weinig kracht om redelijk soepel naar boven te harken hoewel de hartslag telkens exponentieel de hoogte inging. Maar het gevoel was goed, werd zelfs steeds beter, zeker toen ik merkte dat mijn ‘concurrenten’ aan ’t zwoegen waren terwijl ik eigenlijk nog op reserve fietste. Zou een week niks doen zo’n geweldig effect hebben ? Ja watte, ik moet meer rusten/ziek zijn ! Maar toen was het hek plots van de dam : Wat oorspronkelijk als wat ‘spielerei’ leek werd ineens au serieux genomen : Dessel en Bo waren al zo’n 20 minuten spoorloos in de frontlinie. De 35 km/h van het peloton was blijkbaar niet voldoende om de kloof kleiner te maken. Ik werd zenuwachtig en mijn ingehouden gretigheid ontplofte na zo’n 95 km. Aan 40 km/h nam ik het peloton dan maar op sleeptouw voor een wilde achtervolging. De groep versplinterde maar uiteindelijk wilden ook Lewi en Dylan meewerken aan de inhaalrace. Dessel en Bo bleven echter lang uit ons vizier en er werd ondertussen bijzonder veel kruid verschoten. Er werd netjes rondgedraaid tussen 40 en 45km/h. De verstandhouding was optimaal hoewel sommigen als eens een beurt oversloegen. Even later zagen we dan toch eerst den Bo en 600 m verder den Dessel, die ons onder zijn oksel had zien komen maar met heel zijn slecht karakter nog alles uit zijn kas haalde om de kloof te behouden, en dat lukte nog redelijk lang. Uieindelijk en net op tijd (want de zuurtegraad in mijn benen was maximaal) werd onze prooi dan toch ingerekend. Daarna konden we rustig verder cruisen (toch nog @35km/h) want nu hadden we ‘ons verhaal’ dat we nog een keer of 5 overdeden in den Belle-Vue.
Of hoe een ogenschijnlijk saaie rit kan exploderen in een niet aflatende krachtmeting…

Gepost door: Bern | 25-03-07

den après best voorzitter,
Het moet u ongetwijfeld plezieren om vast te stellen dat er dit weekend maar liefst 27 RZ op pad waren - en we zijn nog maar in Maart !!
Al ben ik zelf nog maar enkele jaren wielertoerist en is mijn historiek bij de RZ dus nog vrij beperkt, wat ik de laatste week heb vastgesteld moet u als voorzitter zeker bekoren : de evolutie binnen deze groep is exponentieel : niet enkel qua opkomst op zowel donderdag als in het weekend, ook qua intensiteit en niveau kent dit prille seizoen zijn gelijke niet.
Wat u beslist moet verheugen is te merken dat zogenaamde B-renners (ik stel voor dat we dergerlijke "opgepaste denigrerende taal" voortaan bannen - immers niet langer relevant) de groep bij momenten op sleeptouw nemen, durven, willen en kunnen afzien, en voor zichzelf concluderen dat hun hard labeur zijn vruchten afwerpt.
Dit clubke doet het ontzettend goed !
Doch één kantekening: als 'club-sportman' draag ik "den après" steeds hoog in het vaandel: trainen en afzien is eigen aan deze sport, maar enkele paterkes achteraf maakt een rit 'compleet'.
Oproep aan alle 'gezonde' mannen (ik heb het niet enkel over de rit van gisteren ter verduidelijking) om hun afgereden kilo's aan den toog de compenseren :-)))
De stoerdere verhalen duiken immers steevast op na het nuttigen van wat gerstenat en de gezelligheid is bij de RZ nooit ver weg.
groet

Gepost door: Dessel | 26-03-07

Tof clubje voorzitter... Genieten was het zondag en wellicht ook zaterdag voor velen. Ook bruno genoot. En voorzitter, nie omdat gij da zijt, maar 't is eigenlijk wel tof om met De Reetzweters te gaan rijden. Sterke jongens vertellen over sterke verhalen die ze eerder sterk hebben gereden. Hoe dan ook ieder op zijn manier komt aan z'n trekken bij de RZ-ters. En zo kan het wat mij betreft nog lang doorgaan. Nog 10 jaar als 't moet. Al ben ik dan 59 (ben vandaag maandag 26/3 49 geworden), ik ben blij dat ik bij da tof clubke ben en jij voorzitter hebt er hard aan gewerkt om ons te doen genieten van onze stoempende kilometertjes. Had gewoon zin om dat effe te zeggen...dacht ik bij mijn eigen, toen ik als eerste boven kwam op één van die taaie Hagelandse en toch oh zo mooie hellingen.

Tnx jongens (nie alleen de voorzitter heeft z'n positieve bijdrage natuurlijk, ook jullie helpen de sfeer in de goede richting)!

Gepost door: Werner | 26-03-07

Happy Birthday Hé Werner, zijt gij er al 49 !? Gij ziet er echt een pak jonger uit ! Chapeau en Proficiat !

Gepost door: Bern | 26-03-07

en t'is nog maar 't begin! Mannekes, wat een plezier om dit alles te lezen! Zaterdag een fantastische rit gekend met den twee. Dimi heeft er zelfs een filmke over gemaakt: prachtig! En dan de zondag passeren aan den Bellevue en met een bloedend hart moeten passeren want die namiddag een andere afspraak. Ik moet zeggen het doet pijn met de wagen te passeren en 1 fiets tegen de gevel te zien staan en binnen aan het ronde tafelke blauw en rood waar te nemen! Ge weet gewoon dat uwe fiets daar ook moet staan! Er wachten ons inderdaad nog prachtige dagen. Bedankt aan ieder voor zijn bijdrage: deelname tocht, verslagen, ... En voor ik het vergeet ... Werner, ne gelukkige!
De fiere Voorzitter!

Gepost door: de fiere Voorzitter | 26-03-07

Meevaller Ik moet zeggen dat het als beginneling bij de Reetzweters reuze meevalt.
De sfeer zit goed, tijdens en na de ritten.
Het blijft moeilijk om namen op jullie gezichten te plakken, vermits ik meestal op jullie achterwerken zit te kijken.

Gepost door: Dylan | 26-03-07

een broek vol.... Idd nog eens een idee: zo'n gepersonaliseerde fietsbroek.....

Gepost door: tripeltrapel | 27-03-07

De commentaren zijn gesloten.