02-05-06

Nonkel Briek weet raad (verslag RZ vd Maand Marko)

 

U wilt lid worden van de Reetzweters maar lust geen Tongerlo? U bent de weg vergeten tussen Mortsel en De Klinkaert? Uw RZ-echtgenoot stelt voor om ’s nachts naast zijn fiets te slapen en u in de garage te parkeren? Schijf uw wielerproblemen aan Nonkel Briek!

 

Als klein jongetje had ik al HDAD voordat dat eigenlijk bestond. Daarom beslisten mijn ouders om me te laten gaan hockeyen. Buiten slechte vrienden en een opgezwollen lever bracht dat niet veel op: ook in de ‘derde time’ ben ik een chronisch overactief. Nu heb ik in de wielersport een nieuwe uitdaging gevonden, waar ik wel mijn tomeloze energie in kwijt kan. En dat gaat schitterend: zo heb ik den Dessel al eens geklopt op de Bosstraat (dat hij verkeerd was gereden is mijn zaak niet). Het probleem is dat ik mij ook nu weer moeilijk kan inhouden, en de acute drang om te demarreren meer dan eens niet de baas kan. Mijn demarrage vorig jaar tijdens de E3-Prijs (na 1,4 km, met nog 128,6 km te gaan) leverde me zo al de bijnaam ‘Ludo Kransfeld’ op. Elke week bij het verlaten van de Klinkaert-parking begint het weer te jeuken en voel ik de onbedaarlijke drang om weg te springen, wat natuurlijk absoluut geen zicht is. Wat moet ik doen?

 

K uit B.

 

Beste K,

Een van mijn meest gevleugelde Flandriense wielerwijsheden was «Ge moet traag rijden als ge traag moet rijden en ge moet rap rijden als ge rap moet rijden.» Maar hoe weet gij natuurlijk ‘wat wanneer’? Welnu, u coachen bij den hockey was niet bepaald een sinecure, heb ik vernomen. Zo heeft uw oude coach nog steeds een maagzweer van uw invalbeurt in eerste ploeg ooit tegen Ronse. Maar bij het fietsen wil de brave man het misschien nog wel eens proberen. Betaal hem dus wekelijks een paar frisse paters, hij zal u tijdens de rit graag intomen wanneer u weer eens aan een ‘chasse patat’ wilt beginnen en indien nodig snel het gat dichtrijden als u er Ludo-gewijs weer eens onoordeelkundig vandoor gaat.

 

                                                ********************

 

Als alle tamme fazanten zijn afgeschoten en de lente zich weer aanbiedt, wil ik al eens meerijden met de Reetzweters. Helaas selecteert onze voorzitter telkens maar weer parkoers waarin bochten zitten verwerkt, de snoodaard. Hoe ga ik hiermee om?

 

D uit R.

 

Beste D.,

Ik heb u al een paar keer op een fiets bezig gezien en inderdaad: dat bochtenwerk van u is niet fameus. Waarna ge telkens het gat dient dicht te stampen tot ge niet meer weet van welke parochie ge zijt. Daarom: ga zelf van begin tot eind op kop rijden! Het levert een ‘elastiekloze’ rit en bovendien veel goedkeurende blikken en misschien zelfs wel enkele paters van uw ploeggenoten op. Doch in de afdaling is dat plan misschien toch wel wat ambitieus. Vraag het maar aan mijn Nederlandse kloon ‘IJzeren’ Wim Van Est, die als niet-daler zo ooit eens hors-piste ging op de Aubisque. Om dat te vermijden kunt u aan de top misschien beter gewoon de wagen naar beneden nemen. Wie weet heeft u geluk en komt er net toevallig een taxi een groepje wielertoeristen boven afzetten!

 

                                                *********************

 

Ik word al mijn hele leven uitgelachen met mijn loop-, tennis-, hockey-, dans- en kledingsstijl, of juist het gebrek daaraan. Nu had ik gehoopt dat een bende rauwdauwende dwangarbeiders van de weg minder stijlgevoelig zou zijn, maar nee hoor: nu lachen ze me ook al uit met mijn wielerstijl! In de wintermaanden, wanneer het donker is, valt dat wat minder op (zolang ge niet mee gaat spinnen tenminste). Maar met het zomerseizoen voor de deur…

 

M uit B.

 

Beste M.,

Ik ben er de Flandrien niet naar om gemakkelijk te beginnen wenen, maar uwe stijl, hoe zal ik het zeggen… Kijk, ik stond in mijn tijd ook niet bepaald bekend om mijn elegante pedaaltred. Fausto Coppi zei ooit: “ik word ziek als ik achter Briek rijd”. (Helaas doet u dat op de fiets zelf al eens, dit geheel terzijde.) Maar ik kon mijn complete gebrek aan gestroomlijnde zit uiteraard nog compenseren door mijn intelligente voorkomen en edele gelaatstrekken, wat gij helaas ook al niet kunt. Neen helaas, ik vrees dat voor uwe wielerstijl geen hulp kan baten. Ga biljarten! Of bridgen!

PS. Nog gefeliciteerd met de kleine Flandrien die eraan zit te komen. Briek is overigens een puike naamkeuze (tis te zeggen: als het een jongen is). Maar hoezo uw madam vindt dat die naam na de geboorte dient te veranderen!? Wat is dat met die vrouwen van tegenwoordig om overal maar een mening over te willen hebben? Nen échte Flandrien heeft thuis de broek aan!

 

                                                ********************

 

Ze lachen mij uit met mijn dik gat. Wat moet ik doen?

 

V uit B.

 

Beste V.,

U er gewoon bij neerleggen: u heeft inderdaad ‘ne vette schijter’. Daarenboven is krampachtig en tegen beter weten in tóch blijven geloven in een ranke derrière gevaarlijk. Het bestellen van een koersbroek maatje 2 (ge ziet, ik volg mijn ploegske van hierboven!) terwijl een maat 6 of 7 meer gepast was geweest, kan tot het speen leiden, zowaar gene cadeau voor ne koereur! Mijn gevleugelde wielerwijsheid “Koersen, dat is zere rijen” kan op die manier een wel erg pijnlijke invulling krijgen.

 

Zit u ook met een wielerprobleem? Mail het naar ‘Nonkel Briek weet raad’!

18:56 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Druppel Beste Nonkel Briek,
Van zodra ik begin te fietsen hangt er een druppel aan de onderkant van mijn neus. Of het nu mooi weer is, regent of vriest ... voor het einde van het DK baantje hangt hij er! Wat kan ik hier aan doen?
W uit R

Gepost door: Briek fan | 02-05-06

Nonkel Briek weet raad: Den Druppel Beste W,



Die druppel, ja, die heeft er bij mij ook twintig jaar gehangen! Waarschijnlijk gaat het hier weliswaar niet om dezelfde druppel en hij hing bij mij natuurlijk wel aan een elegantere neus dan bij u, maar beschouw ‘Den Druppel’ gerust als een authentiek Flandriens gelaatsjuweel, beter als al dat ijzerwerk dat die slappe jeugd van tegenwoordig in hun smoelwerk hangt. Bij u vraag ik me telkens wel af of het hier gaat om zweet, snot, een druppel ‘pater’ die is blijven hangen na het ontbijt of een traan van miserie omdat Koen weer eens op kop rijdt.



Overigens viel het me tijdens de Davitamon Classic op dat ook neofiet Bart met deze problematiek kampt. De druppel hing statig temidden een van afzien vertrokken gelaat, terwijl Bart krampachtig kampte met ‘den elastiek’. Zowaar, smoelentrekkerij met een hoog Flandrien-gehalte, ik mocht deze gedreven knaap gaarne aan het werk zien!



In dezelfde neusvochtproblematiek wil ik toch nog even het volgende opmerken: er rijdt tegenwoordig op donderdagavond ‘nen Ollander’ mee met zo ne mountainbike-mê-smalle-bandjes, die telkens als het even stilvalt ZIJN ZAKDOEK BOVENHAALT OM ZIJN NEUS TE SNUITEN! Dit kan natuurlijk écht niet in Flandriense wielermiddens! Daarom zal ik het nog één keer uitleggen voor Dennis en de andere beginnelingen: de juiste methode is al rijdend met één vinger het linkerneusgat dichthouden en met een krachtige ‘snuitstoot’ de rechter ledigen. En vice versa. In mijn gloriedagen kon ik zo tegen vijftig per uur stoempend over de kasseien loepzuiver een pisbloem in den berm raken.

Overigens: tijdens het betere afzien is gewoon door uwe neus blazen en het langs uw bovenlip naar uw kin laten glijden ook goed, waarna da ge precies zo een ‘sprekend foefke’ van snot hebt.

Gepost door: Marko | 03-05-06

Well
will relax muscle spasms. I have used both separately and they did work very well. Take them if you need them this is why they were prescribed to you. Just take the dosage that is stated on the bottle. Take your meds and get better alternative buy
Goodluck!!!
____________________________
levitra compare :)

Gepost door: suiping5 | 13-07-10

De commentaren zijn gesloten.