28-04-06

26 versies

Het was me gisteren terug het avondje!  Er was wel Hollywoodnight op DK maar aan den toog werd maar over 1 ding gesproken ... inderdaad onze geliefde Bosstraat.  De enige molshoop in onze wijde omgeving ... maar o wat een scherprechter.  Gisteren knalden 26 verschillende Reetzweters de Bosstraat op, allen volgens hun kunnen, wat zeg ik de meesten over hun kunnen ... en allen waanden zich eventjes Bettini of Boonen.  Niet op het moment zelf, neen de meesten voelen zich dan niet beter dan ons Bomma van 94 jaar ... maar achteraf aan den toog ... dan pas komt het volle besef van de geleverde olympische prestatie.  En na de nodige Tongerlo's komen de versies, de strategieën los en met iedere pint stijgt de snelheid van de beklimming ... ik had superbenen vandaag ... Kwas wér nie letst ... het ging al veel beter as veurige keer, nog 2 keer fiesten en 'k zen bei de beste ... had chance dak just nie ko schakele ... ge pakte gedoeme nie over ... de Willy é de Mari gelanceerd! ... boven is ne gevaarlijken bocht ze Willy, wij pakke die aan 39 - 40 per uur! ... ik zen echt gezond bezig ... Den Himpe goat der aan, attem nu nie komt fietsen of nie bijtraint issem lest op de Bosstraat.  Die zo geliefde Bosstraat, iemand die niet fietst weet zelfs niet dat ze naar boven gaat.  Maar voor ons fietsers is ze het summum, de mooiste finale die we ons kunnen indenken.

Tijdens de rit wordt er aan niets anders gedacht, de kopmannen laten de knechten het werk doen en doen geen trap te veel, en 5 km voor de Bosstraat begint het.  Men wordt nerveus, de kopmannen schuiven ineens naar voren, den Eros maant zijn kopman aan om genieperig weg een gat te maken (sloeg aan een moordend tempo van 31 per uur een gat om dan, eens het gat geslagen, tegen 21 effen te bekomen), de Lody wordt nerveus en wil het gat niet dichten want dan zal hij kracht te kort komen om de Mari er af te knallen, de Mari krijgt bijna de slappe lach omdat de Lody nerveus wordt, Peke zegt dat hij geen fiester is en geen goede benen heeft, de Corre giet zijn drinkebus leeg om extra gewicht te vermijden, de Mari snuit nog eens zijn neus ... stopt zijn zakdoek weg ...om 200 m verder nog eens zijn neus te snuiten ... zenuwen, zenuwen, zenuwen.  zit ik nog goe, wie zen wiel ga ik pakken, die ziet er nie meer fris uit, hoe strooi ik zand in de ogen, gaan ik van in het begin gaan of wacht ik tot boven.  Op 5 km van de Bosstraat werkt ons brein op volle toeren en volgt de ene strategie na de andere ... meestal verloren werk ... want op de Bosstraat zelve zijn we alles vergeten en kunnen we niet meer denken ... het enige wat ons brein dan nog weet te zeggen is STAMPE en IS HET NOG VER.  Hoe schoon uw strategie er uit ziet in den aanloop naar de Bosstraat ... meestal is er wel 1 of andere pipo die uw strategie weet te dwarsbomen door te vroeg of net niet te demarreren.  Gisteren had den canvas ineens goede benen.  Zijn strategie bestond er duidelijk in om van in het begin het tempo hoog te houden.  Spijtig genoeg is de theoretische canvas sterker dan den echte want in het begin van de Bosstraat was zijn vat al af.  En dan ontplofte de boel ... de twee kopmannen gingen het onder hun eigen uitvechten ... voor eens en altijd zouden ze uitklaren wie op 27 april de sterkste was op de Bosstraat: de Lody of de Mari.  Gisteren zegevierde de Mari ... de Lody had door Eros zijn ontsnappingsmanoever teveel energie verspeeld over het geslagen gat en kwam duidelijk te kort in de finale.  Door heel dat gedoe was hij er niet bij met zijn gedachten ... hij kon de Bosstraat dan ook niet dommer beklimmen .. met de Mari en den Verheye in zijn wiel ... zelfs Peke met zijn slechte benen zat in zijn wiel, zelfs de Corre moest onderweg remmen om niet op de Lody te knallen.  Met de vingers in de neus rondde de Mari het ploegenwerk dan ook af en bedankte zijn knecht met 3 punten.  En vervolgens sijpelen ze 1 voor 1 binnen, allen fier over hun prestatie, en allen er van overtuigd dat ze de Bosstraat nog nooit zo snel beklommen hebben, dat gaat ier al vele rapper as veurige week, en allen overtuigd dat men alleen maar progressie kan maken.

Gisteren kon ik de beklimming van groep 1 niet mee maken maar ook daar dezelfde verhalen, dezelfde beleving.  Berre die quasi ongetraind een gemiddelde van 33 per uur bolt ... de Lekke moest er af ... een heel winter getraind en hij moest er af ... en ik bijna nog niet gereden en ik kon volgen! het zelfvertrouwen kon niet groter zijn ... nog twee ritten en den Berre vraagt een zwaarder programma voor de Dolomieten.  De Lewi die panikeert omdat het tempo zakt naar 34.7, zeg wie pakt ier is over want we valle stil!  De Marko die tegen 40 per uur een noodstop doet met 10 man in zijn wiel omdat zijn lichtje gevallen is.  De Vloe die onderweg foetert en vloekt omdat zijn conditie nog niet je dat is en kwaad is omdat hij het lastig heeft (voor een beginnende fietser een gemiddelde van 33 per uur rijden en daarvoor kwaad zijn ... je zou voor minder).  Den Dessel die de Bosstraat in het vervolg anders zal opstuiven nu de finish terug aan de watertoren ligt. Je raad het, ook hier alleen maar mooie verhalen.

Het was dus gisteren genieten aan 300%, je zou er melig van worden als je de rood-blauwe trein door het landschap ziet glijden met op de achtergrond een oranje zon.  Samen onderweg, samen thuis, samen aan den toog, samen sterke verhalen ... alleen maar moois ... alleen Terhagen was in rouw ... opnieuw moesten ze het stellen zonder hun spurtkanon ... zijn fans worden ongeduldig ... ze hebben hem dit jaar nog niet gezien ... 't was toch schoon om zien ou datem ier veurig jaar elkes keer opnieuw demarreerde met zeine witte velo en in zenne flies ... schoon, schoon ... zou em nog leve? ... 't was toch al ne ouwe zunne ... kwenie misschien issem er de volgende keer bei ... 'k hem zelf hoort dattem ne nieve velo é ... amai dan zal em vliege ... domé dam em nie mé zien ... ei go te rap!

Dit weekend is het weer prijs.  Groep 1 trekt met 11 man naar de Davitamon Classic, groep 2 vertrekt om 14h00 vanop DK voor het aspergepad (kan zelf niet mee wegens communieverplichting, wie neemt deze rit op zich ... graag melden via reacties) en de Lords rijden onder leiding van hun kopman van de week, de Marivoet, het broekpad.  De opkomst zal iets minder zijn, gezien de vele communieverplichtingen, niettemin ben ik er van overtuigd dat allen terug veel fietsplezier zullen beleven en dat er terug sterke verhalen zullen overblijven.  Trouwens wil je zelf uw relaas of verhaal kwijt, mail het me dan en ik plaats het op de site.

met sportieve groeten,

Knecht van kopman Mari.

 

 

10:40 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-04-06

Mededeling voor Lords en groep 2

Beste Reetzweters, beste Lords,

Komende zaterdag zullen jullie op eigen benen moeten staan.  Zowel Lody als mezelf hebben "communieverplichtingen" en kunnen niet aanwezig zijn.

Voor de Lords is het broekpad voorzien.  Vanop DK is dit ongeveer 50km.  Het is een mooi pad, goed aangegeven en gemakkelijk te vinden.  (steek de twee blauw bruggen over en rijd richting Heffen, Leest, Hombeek dan ben je reeds op het Broekpad. Wil je het vinden adhv de knooppuntnummers rijd dan richting blauw bruggen en volg de nummers 50-51-52-79, van dan af ben je ook op het broekpad).  Het mag dus geen probleem vormen voor de Lords om zelf dit parcours af te haspelen.  Daarenboven heb ik voor jullie een parcours uitgestippeld voor op donderdagavond (tussen 35 en 40 km en alleen maar dijken).  Zoals beloofd zal ik dit donderdag met jullie rijden zodat jullie dit ook zelf in de toekomst kunnen rijden.  Vertrek om 19h30 stipt vanop DK!

Voor wat groep 2 betreft hoop ik dat er zaterdag eindelijk wat volk komt opdagen.  Ter herinnering geef ik nogmaals de namen door van de zaterdagstemmers: ikzelf, Alex, Bernard, Bruno, Sael, Sam, Alain Maximus, Chris en Michel Maes.  Werner en Marko meldden toen dat zowel zaterdag als zondag voor hen in orde waren.  Tevens hoop ik mensen zoals Luc S, Luc M, Tom V, Tom VD, Stefan D en anderen weldra te kunnen verwelkomen.  Voor groep 2 is zaterdag het aspergepad voorzien.  De bedoeling is wel om het pad maar te starten tussen de brug van Temse en de sluis van Windham, maw te starten met een prachtige kasseistrook.  Te vinden tussen brug en sluis als je de dijk verlaat (bordje is te lezen als je vanuit Temse komt).  Zodoende kom je aan ongeveer 80 km. 

Kort kan ik nog vermelden dat groep 1 zaterdag de Davitamon Classic rijdt en er dus officieel niet zal gereden worden op zondag.  Officieus zal dit wel gebeuren daar sommige "communievierders" besloten hebben om een kleine 100 km te bollen op zondag, echter zonder punten te verdienen.  Indien er nog communievierders zijn, kunnen die zich melden via reacties.  Ik informeer jullie dan nog wel over vertrekuur.

Alvast veel fietsplezier, en tot donderdag,

William

16:02 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

24-04-06

Samenvatting zaterdagrit 14h00

Zoals afgesproken namen de twee sterksten hier het voortouw, ttz. één op kop en de andere als laatste om te checken of iedereen kon volgen.  Concreet: slechts 2 deelnemers: Willy op kop en Berre om de boel af te sluiten: 74 km aan 28.5 gemiddeld.  Positieve aan het verhaal: groep 2 is sterkst groeiende groep.  Deze week konden we namelijk een verdubbeling noteren aan deelnemers. Willy

10:12 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

samenvatting zondagrit

9 renners namen deel aan de rit: Koen, Bern, Bart, P Primus, Marko, Alain M, Sam, Werner en Dessel. Mooi weer, zeer aangenaam parcours en ‘moordend’ tempo (we reden continu !!!!! boven de 35 km/h, met vaak 37-38 tot 40 km/h) Gemiddelde: 33.0 km/h (eigenlijk ongelooflijk hoe snel je moet rijden om dergelijk gemiddelde' te rijden) over een afstand van 121 km Gezellig pintje/tongerlo op het DK terras achteraf...Groet, Dessel

09:32 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-06

De wet van de sterkste

22 April 14.45u
 
Bij aankomst op de Klinkaert was er nog niet veel volk .
Een nieuwe of een oude bekende stond er wat zenuwachtig te wachten .
Filipke Claes was back met een schoon veloke , maar het zijn de beentjes die tellen .
Winnaar van vorige week was ook al present : de marivoet met zijne  'grote bierbuik' en een papiertje op zijn stuur geplakt .
Op dat papiertje stonden de nummers van het te volgen parcours , dus een soort spiekbrief . Het vertrouwen straalde van zijn gezicht .
Paar minuutjes later kwam 'kleinere bierbuik' aangereden , namelijk de Nimmer , en ook hij straalde vertrouwen uit . Het leek al of er een komplot op til was .
Exact om 15.00u vertrokken de Lords voor de tweede rit van de ronde van Reet .
Direct namen de twee bierbuiken de kop , gevolgd door Gov , Peterke , Marco ( op een moutainbike ), Corre , Filipke en mezelf . Ik bleef wijselijk vanachter om op de nodige problemen te kunnen anticiperen , trouwens vanvoor kon je toch niets zien door die twee bierbuiken . Nu , het te rijden parcours was vrij bochtig en dat hadden die twee bierbuiken goed geweten .
Grote bierbuik reed volle snelheid naar de bocht toe om dan vervolgens vol in de remmen te gaan . Kleinere bierbuik erachter remde nog harder waardoor iedereen nog harder moest remmen . Zij sneden de bocht nog aan tegen een redelijke snelheid , maar u verstaat dat door het harmonika effect de laaste praktisch stilstaand de bocht moest nemen . Na de bocht versnelden de twee bierbuiken behoorlijk zodat hun achtervolgers bijna moesten spurten om bij te komen om dan terug hard te moeten remmen voor de volgende bocht .
Met dit scenario hoopte grote bierbuik voor zijn tweede overwinning te gaan en hoopte klienere bierbuik weer niet laatst te worden . Maar daar bleef het niet bij , de twee BB hadden nog meer in petto . Rode lichten werden genegeerd . Grote BB riep okee , zodandig dat klienere BB ook nog kon oversteken en de rest moest maar op het geluk rekenen dat er geen auto's aankwamen .
Om de groep uit te dunnen hadden ze ook een plannetje.
In plaats van slechte stukken te omzeilen , navigeerde de twee BB ons er los door . Zo probeerde grote BB ons zelfs door een wei te gidsen .
En ja , 20 meter verder hadden we prijs . De Gov die goei benen had , reed zelfs zijne buitenband kapot . En wat zei kleinere BB : ' ik kan al niet meer de laatste zijn ' .
Hun plannetje was al voor 50% gelukt . Dankzij depannage Amaroso was het leed van de Gov snel geleden , en was hij nog voor ons terug op de Klinkaert .
Het uitgedund peloton zette zich terug in gang om de laatste 15 kilometer af te werken .
De twee BB zetten zich terug vanvoor en herbegonnen hun slopingswerk . Drie kilometer verder was nieuweling Filipke het volgende slachtoffer .
Kapotgereden door de twee BB moest hij zijn wagonnetje lossen . Tetteren ging nog , maar de jus in de benen was op .
En toen waren we nog met 6 . Marco die zich een tijdje op kop had gezet om het tempo redelijk te houden , hield het voor bekeken na de twee blauwe bruggen en reed huiswaarts. Toen waren we nog met 5 en de finale moest nog beginnen . Bij grote BB was het vertrouwen alleen nog maar gegroeid en hij nam resoluut de kop .
Bij het aansnijden van de Bosberg reed grote BB op kop , gevolgd door Peke , dan Corre , kleinere BB en Lody . Kleinere BB moest snel lossen , maar probeerde Lody  te hinderen , wat niet lukte. Grote BB probeerde met zeer botte demarragekes brokken te maken , wat helemaal niet lukte .
Halverwege Bosberg had Peke zelfs nog krachten over : met een zwiep van 3 meter naar links zette Peke alles op alles en demarreerde Corre en grote BB eraf . Maar wie zat er nog in zijn wiel , de frisse Lody . Als een volleerde prof wachtte Lody zijn kans af , liet Peke nog wat kopwerk doen om op het laatste stuk de ultieme jump te doen naar de eindoverwinning . De laatste 50 meter probeerde grote BB nog af te komen , Lody liet hem nog even terugkomen om hem tenslotte met een half wiel te kloppen .
U ziet klasse komt altijd bovendrijven , de prijzen worden aan de meet uitgedeeld , dit pakken ze mij niet meer af !
 
LODY  

19:57 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-04-06

Het zomerseizoen

Beste Reetzweters,

Het zomerseizoen is begonnen wat betekent dat we onze donderdagrit zullen aanpassen.  Enerzijds leent het winterparcours zich niet langer om met grotere groepen te bevlammen, anderzijds wordt het tijd om de MB zijn welverdiende zomerrust te gunnen. 

Vanaf 20/4 rijden we dus het gebruikelijke zomerparcours.  Hoewel het nog niet lang genoeg klaar is om het volledige parcours (70 km) te rijden en we niet vroeger dan 19h30 willen starten (is voor sommigen onder ons onhaalbaar) zullen we niettemin het eerste gedeelte er van rijden (50km).  Is er dan nog tijd (afhankelijk van weersomstandigheden) dan kunnen we in den beginne nog een toureke rond de waterskiput rijden.    Degenen voor wie 50 km voldoende is, kunnen dan reeds afzakken (of liever stijgen) naar DK.  Van zodra lang genoeg licht haspelen we 70 km af.

Nu donderdag vertekken we dus om 19h30 stipt van op DK (koersfiets).

Indien er Lords of beginners zijn die willen mee fietsen, laat dan een seintje onder reacties.  Ik ontferm mij graag over jullie.  Zodra er een paar het parcours kennen, kunnen ook The Lords op donderdag op hun tempo gaan fietsen.

Tot slot wens ik nog te melden dat er een paar wijzigingen zullen plaatsvinden in het programma.  Reet-Gaasbeek-Reet zal om te beginnen met 1 week verlaat worden.  Reden is simpel: enkel voorzitter kent parcours en voorzitter zijn petekind viert zijn plechtige communie op momenteel voorziene datum.

Hou het wegprogramma in de komende dagen dus in de gaten.  Anderzijds worden de komende ritten ook vermeld op site.

Punten voor RZ-klassement nog niet aangepast want wacht nog op deelnemers van AGR.

Tot slot wens ik nog te melden dat er nog allerhande kledij bij mij thuis ligt ter afhaling.  Bij deze wens ik tevens te melden dat we kledij zullen bij bestellen.  Alle leden die nog kledij wensen te bestellen (of bij bestellen) gelieve een seintje te geven.  Probeer kledij te passen van anderen (ben niet van plan om terug twee keer naar Gent te rijden om paskledij).  Bepaal dus adhv anderen hun kledij uw maten.

Sportieve groeten,

William

18:43 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

16-04-06

Reetzweter goes Holland

De “Reetzweters” zijn een club in volle ontwikkeling en u mag er zeker van zijn : stilaan wordt er in het ‘wielermilieu’ over ons gesproken …

Al ben ik zelf nog een groentje, ik heb me steeds een bepaald idee gevormd over hoe een ‘club op wielen’ er zou uitzien. Gebaseerd op m’n “ervaringen” in zowel individuele als ploegsporten – sportief alsook extra sportief – hield ik een bepaald ‘ideaal’ beeld op van een club waarvan de activiteiten een steeds groter deel van m’n ontspanning zouden ‘beheersen’. 

Hierbij mijn eerste pluim naar onze voorzitter die er in slaagt om op korte termijn structuur te brengen, zodat een kader ontstaat waarin elkeen van ons zich volledig kan vinden : van Lords over zaterdag- naar zondagploeg. 

Wat de steeds groter wordende zondagploeg betreft, merk ik een gezonde en erg aanstekelijke ambitie bij elke renner, die ervoor kiest om zich lichamelijk en naar best vermogen in het zweet te rijden, en er plezier in heeft zichzelf te overtreffen.

Ik zag afgelopen weekend een groep waarin iedereen individueel vooruit wil - letterlijk en figuurlijk- en tegelijkertijd geniet om in ploegverband te sporten.

Bovendien ondervond ik op de dag van de Amstel Gold Race een fantastische groepsfeer waarin elkeen -overduidelijk achteraf erg voldaan- het prachtige parcours bedwong …

Wat me daarin persoonlijk enorm pleziert, is de manier waarop ieder er haast harmonieus in slaagt zichzelf de ziel uit het lijf te fietsen, individueel geconfronteerd wordt met zijn goeie of iets minder goeie conditie, doch op geen enkele moment een reden vindt om te klagen of te zagen en zichzelf gesterkt voelt door de aanwezigheid van andere geestesgenoten om samen de rit tot een goed einde te brengen. 

Ik haal graag het voorbeeld bij de bevoorradingen aan, waarin we d.m.v. “natuurlijke selectie” in kleinere groepjes toekwamen - met tussentijden van enkele minuten (niemand die aanstoot nam dat er te snel of te traag werd gereden) - en waarbij het eerste groepje (of individu, hé Koen) wachtte tot renner 15 en polste naar diens persoonlijke beleving van de laatste 50 km, … waar nodig werd er moed ingesproken zodat de volgende 50 km eveneens tot een goed einde kon gebracht worden: in Holland hebben ze de Reetzweters zien rijden, ben daar maar zeker van ! 

In elke ploeg/club heb je wat ‘vreemde’ figuren lopen, mannen die er om één of andere reden ‘wat uitsteken’ … vader in spe Marko Heijl is zo’n figuur … bevangen door krampen op de Keuteberg, haalde hij een ‘Born Final’ uit zijn achterzak, in de hoop dat dit ‘wondermiddel’ hem ertoe in staat zou brengen weer aan te sluiten bij het groepje dat net voor hem uitreed. Briek moet zich een kriek gelachen hebben (alsook Marko’s naaste achtervolgers Jan en Werner …en al die andere wielertoeristen die maar net blij waren deze kuitenbijter – ik bedoel de helling - te hebben bedwongen): het beeld van een kotsende Reetzweter bovenop de ‘scherprechter’ van de Amstel zal hen nog lang in het geheugen blijven.

Dit maakt van Marko nog geen vreemd figuur, wel het feit dat hij er – lijkbleek! – toch in slaagt om zich te “herbronnen” (?) en het karakter heeft om de Cauberg op te sprinten, zijn medevluchters achterlatend voor de streep! Il faut le faire! 

2De pluim gaat naar dé RZ van de Amstel, onze Sael. In (Club) Brugge hádden ze een ‘sterke Jan’, bij de Reetzweters mag u hem elke week persoonlijk begroeten … sterk, uitmuntend sterk(!) hoe ‘onze Jan’ reeds sinds Januari het voortouw neemt  … op donderdag komt hij nauwelijks van de kop af en zaterdag reed hij op een manier die de prestatie van Cancellara tussen Arenberg en Roubaix tot peanuts herleidt. Ik kan me weinig stukken herinneren waarin soepel-rijdende-Jan de snelheid niet boven de 38 km/u wist te houden…bij elke korte ‘knik’ in het parcours stond hij als een volleerde prof recht op de trappers en op het grote mes hield hij de snelheid perfect constant … ‘goei’ benen of het resultaat van zijn ‘immer’ aanwezigheid die hem een 1ste (weliswaar gedeelde) plaats als Reetzweter van de maand Maart heeft bezorgd? 

Familiale omstandigheden laten het niet elk week-end toe, maar mijn “ideaal beeld” is slechts compleet indien ik de fysieke inspanningen beloond zie met ‘ne stevige après’ … Fredje van ‘Het Witte Paard’ zal zich de Grimberg’skes voor de rood-blauwe fietsbrigade nog wel herinneren. 

Mijn laatste pluim gaat naar de organisatie van de Amstel – zowel in de aanloop, op het vlak van inschrijvingen, parcours, bevoorradingen, verkeersregelaars, als ‘ontvangst’ bij aankomst kent zij op dit ogenblik haar gelijke niet. 

Met sportieve groet

Dessel

23:53 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |