28-04-06

26 versies

Het was me gisteren terug het avondje!  Er was wel Hollywoodnight op DK maar aan den toog werd maar over 1 ding gesproken ... inderdaad onze geliefde Bosstraat.  De enige molshoop in onze wijde omgeving ... maar o wat een scherprechter.  Gisteren knalden 26 verschillende Reetzweters de Bosstraat op, allen volgens hun kunnen, wat zeg ik de meesten over hun kunnen ... en allen waanden zich eventjes Bettini of Boonen.  Niet op het moment zelf, neen de meesten voelen zich dan niet beter dan ons Bomma van 94 jaar ... maar achteraf aan den toog ... dan pas komt het volle besef van de geleverde olympische prestatie.  En na de nodige Tongerlo's komen de versies, de strategieën los en met iedere pint stijgt de snelheid van de beklimming ... ik had superbenen vandaag ... Kwas wér nie letst ... het ging al veel beter as veurige keer, nog 2 keer fiesten en 'k zen bei de beste ... had chance dak just nie ko schakele ... ge pakte gedoeme nie over ... de Willy é de Mari gelanceerd! ... boven is ne gevaarlijken bocht ze Willy, wij pakke die aan 39 - 40 per uur! ... ik zen echt gezond bezig ... Den Himpe goat der aan, attem nu nie komt fietsen of nie bijtraint issem lest op de Bosstraat.  Die zo geliefde Bosstraat, iemand die niet fietst weet zelfs niet dat ze naar boven gaat.  Maar voor ons fietsers is ze het summum, de mooiste finale die we ons kunnen indenken.

Tijdens de rit wordt er aan niets anders gedacht, de kopmannen laten de knechten het werk doen en doen geen trap te veel, en 5 km voor de Bosstraat begint het.  Men wordt nerveus, de kopmannen schuiven ineens naar voren, den Eros maant zijn kopman aan om genieperig weg een gat te maken (sloeg aan een moordend tempo van 31 per uur een gat om dan, eens het gat geslagen, tegen 21 effen te bekomen), de Lody wordt nerveus en wil het gat niet dichten want dan zal hij kracht te kort komen om de Mari er af te knallen, de Mari krijgt bijna de slappe lach omdat de Lody nerveus wordt, Peke zegt dat hij geen fiester is en geen goede benen heeft, de Corre giet zijn drinkebus leeg om extra gewicht te vermijden, de Mari snuit nog eens zijn neus ... stopt zijn zakdoek weg ...om 200 m verder nog eens zijn neus te snuiten ... zenuwen, zenuwen, zenuwen.  zit ik nog goe, wie zen wiel ga ik pakken, die ziet er nie meer fris uit, hoe strooi ik zand in de ogen, gaan ik van in het begin gaan of wacht ik tot boven.  Op 5 km van de Bosstraat werkt ons brein op volle toeren en volgt de ene strategie na de andere ... meestal verloren werk ... want op de Bosstraat zelve zijn we alles vergeten en kunnen we niet meer denken ... het enige wat ons brein dan nog weet te zeggen is STAMPE en IS HET NOG VER.  Hoe schoon uw strategie er uit ziet in den aanloop naar de Bosstraat ... meestal is er wel 1 of andere pipo die uw strategie weet te dwarsbomen door te vroeg of net niet te demarreren.  Gisteren had den canvas ineens goede benen.  Zijn strategie bestond er duidelijk in om van in het begin het tempo hoog te houden.  Spijtig genoeg is de theoretische canvas sterker dan den echte want in het begin van de Bosstraat was zijn vat al af.  En dan ontplofte de boel ... de twee kopmannen gingen het onder hun eigen uitvechten ... voor eens en altijd zouden ze uitklaren wie op 27 april de sterkste was op de Bosstraat: de Lody of de Mari.  Gisteren zegevierde de Mari ... de Lody had door Eros zijn ontsnappingsmanoever teveel energie verspeeld over het geslagen gat en kwam duidelijk te kort in de finale.  Door heel dat gedoe was hij er niet bij met zijn gedachten ... hij kon de Bosstraat dan ook niet dommer beklimmen .. met de Mari en den Verheye in zijn wiel ... zelfs Peke met zijn slechte benen zat in zijn wiel, zelfs de Corre moest onderweg remmen om niet op de Lody te knallen.  Met de vingers in de neus rondde de Mari het ploegenwerk dan ook af en bedankte zijn knecht met 3 punten.  En vervolgens sijpelen ze 1 voor 1 binnen, allen fier over hun prestatie, en allen er van overtuigd dat ze de Bosstraat nog nooit zo snel beklommen hebben, dat gaat ier al vele rapper as veurige week, en allen overtuigd dat men alleen maar progressie kan maken.

Gisteren kon ik de beklimming van groep 1 niet mee maken maar ook daar dezelfde verhalen, dezelfde beleving.  Berre die quasi ongetraind een gemiddelde van 33 per uur bolt ... de Lekke moest er af ... een heel winter getraind en hij moest er af ... en ik bijna nog niet gereden en ik kon volgen! het zelfvertrouwen kon niet groter zijn ... nog twee ritten en den Berre vraagt een zwaarder programma voor de Dolomieten.  De Lewi die panikeert omdat het tempo zakt naar 34.7, zeg wie pakt ier is over want we valle stil!  De Marko die tegen 40 per uur een noodstop doet met 10 man in zijn wiel omdat zijn lichtje gevallen is.  De Vloe die onderweg foetert en vloekt omdat zijn conditie nog niet je dat is en kwaad is omdat hij het lastig heeft (voor een beginnende fietser een gemiddelde van 33 per uur rijden en daarvoor kwaad zijn ... je zou voor minder).  Den Dessel die de Bosstraat in het vervolg anders zal opstuiven nu de finish terug aan de watertoren ligt. Je raad het, ook hier alleen maar mooie verhalen.

Het was dus gisteren genieten aan 300%, je zou er melig van worden als je de rood-blauwe trein door het landschap ziet glijden met op de achtergrond een oranje zon.  Samen onderweg, samen thuis, samen aan den toog, samen sterke verhalen ... alleen maar moois ... alleen Terhagen was in rouw ... opnieuw moesten ze het stellen zonder hun spurtkanon ... zijn fans worden ongeduldig ... ze hebben hem dit jaar nog niet gezien ... 't was toch schoon om zien ou datem ier veurig jaar elkes keer opnieuw demarreerde met zeine witte velo en in zenne flies ... schoon, schoon ... zou em nog leve? ... 't was toch al ne ouwe zunne ... kwenie misschien issem er de volgende keer bei ... 'k hem zelf hoort dattem ne nieve velo é ... amai dan zal em vliege ... domé dam em nie mé zien ... ei go te rap!

Dit weekend is het weer prijs.  Groep 1 trekt met 11 man naar de Davitamon Classic, groep 2 vertrekt om 14h00 vanop DK voor het aspergepad (kan zelf niet mee wegens communieverplichting, wie neemt deze rit op zich ... graag melden via reacties) en de Lords rijden onder leiding van hun kopman van de week, de Marivoet, het broekpad.  De opkomst zal iets minder zijn, gezien de vele communieverplichtingen, niettemin ben ik er van overtuigd dat allen terug veel fietsplezier zullen beleven en dat er terug sterke verhalen zullen overblijven.  Trouwens wil je zelf uw relaas of verhaal kwijt, mail het me dan en ik plaats het op de site.

met sportieve groeten,

Knecht van kopman Mari.

 

 

10:40 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

stoefmeterkes Nog een versie van oep de Bosstraat : die van de Lewi (tegen 38km/h) : "khem m'n eigen ingehouden"(wablief?tegen 38 km/h!?)..."kdacht da de meet aan de watertoren lag ...". Voortaan worden dergerlijke uitspraken 'beloond' met een "stoefmeterke" - term die we dit jaar nog vaak gaan gebruiken lijkt me ..

Gepost door: Dessel | 28-04-06

Cursus CMO? William,
wederom een zeer gesmaakt stukje proza
misschien een detail, maar toch... satelietbeelden maakten duidelijk dat ondergetekende 90 % van de bosstraat alleen afgehaspeld heeft, de laatste 10 % sloeg mijn voorrem dicht en ging het himpiaans (iets trager dus) naar omhoog
zou best van tactiek veranderen - organiseert het CMO geen avondcursus "koersinzicht voor beginners" ?
veel plezier op het communiefeest
canvas

Gepost door: Canvas | 29-04-06

Boetemeterkes Ik wil de snelle RZgazet even voor zijn (ik ben nl. gespot door een collega RZ) en biecht meteen op dat ik dit WE ben vreemd gegaan : heb nl. zondag een aantal fiets km's afgelegd met mijn pannekoeken fietsclubke van de winter. Ik tast dan ook zonder aarzelen in de geldbeugel en serveer donderdag a.s. enkele boetemeterkes voor de aanwezige RZ's. Dat andere bedriegers mijn voorbeeld volgen !

Gepost door: Bern | 01-05-06

De commentaren zijn gesloten.