16-04-06

Reetzweter goes Holland

De “Reetzweters” zijn een club in volle ontwikkeling en u mag er zeker van zijn : stilaan wordt er in het ‘wielermilieu’ over ons gesproken …

Al ben ik zelf nog een groentje, ik heb me steeds een bepaald idee gevormd over hoe een ‘club op wielen’ er zou uitzien. Gebaseerd op m’n “ervaringen” in zowel individuele als ploegsporten – sportief alsook extra sportief – hield ik een bepaald ‘ideaal’ beeld op van een club waarvan de activiteiten een steeds groter deel van m’n ontspanning zouden ‘beheersen’. 

Hierbij mijn eerste pluim naar onze voorzitter die er in slaagt om op korte termijn structuur te brengen, zodat een kader ontstaat waarin elkeen van ons zich volledig kan vinden : van Lords over zaterdag- naar zondagploeg. 

Wat de steeds groter wordende zondagploeg betreft, merk ik een gezonde en erg aanstekelijke ambitie bij elke renner, die ervoor kiest om zich lichamelijk en naar best vermogen in het zweet te rijden, en er plezier in heeft zichzelf te overtreffen.

Ik zag afgelopen weekend een groep waarin iedereen individueel vooruit wil - letterlijk en figuurlijk- en tegelijkertijd geniet om in ploegverband te sporten.

Bovendien ondervond ik op de dag van de Amstel Gold Race een fantastische groepsfeer waarin elkeen -overduidelijk achteraf erg voldaan- het prachtige parcours bedwong …

Wat me daarin persoonlijk enorm pleziert, is de manier waarop ieder er haast harmonieus in slaagt zichzelf de ziel uit het lijf te fietsen, individueel geconfronteerd wordt met zijn goeie of iets minder goeie conditie, doch op geen enkele moment een reden vindt om te klagen of te zagen en zichzelf gesterkt voelt door de aanwezigheid van andere geestesgenoten om samen de rit tot een goed einde te brengen. 

Ik haal graag het voorbeeld bij de bevoorradingen aan, waarin we d.m.v. “natuurlijke selectie” in kleinere groepjes toekwamen - met tussentijden van enkele minuten (niemand die aanstoot nam dat er te snel of te traag werd gereden) - en waarbij het eerste groepje (of individu, hé Koen) wachtte tot renner 15 en polste naar diens persoonlijke beleving van de laatste 50 km, … waar nodig werd er moed ingesproken zodat de volgende 50 km eveneens tot een goed einde kon gebracht worden: in Holland hebben ze de Reetzweters zien rijden, ben daar maar zeker van ! 

In elke ploeg/club heb je wat ‘vreemde’ figuren lopen, mannen die er om één of andere reden ‘wat uitsteken’ … vader in spe Marko Heijl is zo’n figuur … bevangen door krampen op de Keuteberg, haalde hij een ‘Born Final’ uit zijn achterzak, in de hoop dat dit ‘wondermiddel’ hem ertoe in staat zou brengen weer aan te sluiten bij het groepje dat net voor hem uitreed. Briek moet zich een kriek gelachen hebben (alsook Marko’s naaste achtervolgers Jan en Werner …en al die andere wielertoeristen die maar net blij waren deze kuitenbijter – ik bedoel de helling - te hebben bedwongen): het beeld van een kotsende Reetzweter bovenop de ‘scherprechter’ van de Amstel zal hen nog lang in het geheugen blijven.

Dit maakt van Marko nog geen vreemd figuur, wel het feit dat hij er – lijkbleek! – toch in slaagt om zich te “herbronnen” (?) en het karakter heeft om de Cauberg op te sprinten, zijn medevluchters achterlatend voor de streep! Il faut le faire! 

2De pluim gaat naar dé RZ van de Amstel, onze Sael. In (Club) Brugge hádden ze een ‘sterke Jan’, bij de Reetzweters mag u hem elke week persoonlijk begroeten … sterk, uitmuntend sterk(!) hoe ‘onze Jan’ reeds sinds Januari het voortouw neemt  … op donderdag komt hij nauwelijks van de kop af en zaterdag reed hij op een manier die de prestatie van Cancellara tussen Arenberg en Roubaix tot peanuts herleidt. Ik kan me weinig stukken herinneren waarin soepel-rijdende-Jan de snelheid niet boven de 38 km/u wist te houden…bij elke korte ‘knik’ in het parcours stond hij als een volleerde prof recht op de trappers en op het grote mes hield hij de snelheid perfect constant … ‘goei’ benen of het resultaat van zijn ‘immer’ aanwezigheid die hem een 1ste (weliswaar gedeelde) plaats als Reetzweter van de maand Maart heeft bezorgd? 

Familiale omstandigheden laten het niet elk week-end toe, maar mijn “ideaal beeld” is slechts compleet indien ik de fysieke inspanningen beloond zie met ‘ne stevige après’ … Fredje van ‘Het Witte Paard’ zal zich de Grimberg’skes voor de rood-blauwe fietsbrigade nog wel herinneren. 

Mijn laatste pluim gaat naar de organisatie van de Amstel – zowel in de aanloop, op het vlak van inschrijvingen, parcours, bevoorradingen, verkeersregelaars, als ‘ontvangst’ bij aankomst kent zij op dit ogenblik haar gelijke niet. 

Met sportieve groet

Dessel

23:53 Gepost door William Devondel | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

van flop naar top Beste Reetzweters,
Gisteren nog zwaar gefrusteerd over het floppen van het "splitsweekend", vandaag reeds alles vergeten en bovendien er van overtuigd dat het eigenlijk een topweekend was. 16 man op den Amstel en 11 Lords betekent dat er reeds 27 man aan het fietsen was. Wat kan een voorzitter nog wensen. Wetende dat er zeker 5 man op verlof was en er mee rekening houdende dat, tjidens het Paasweekend, heel wat Reetzweters thuis nog wat kredietpunten dienden te verdienen voor de komende periode ziet het er dus veelbelovend uit. Bij deze nogmaals een proficiat aan The Lords (en de nieuwkomers) voor hun schitterende prestatie en een dikke proficiat aan de mannen die den Amstel bedwongen!
Een goedgeluimde voorzitter (die vanaf morgen terug aan zijn gewicht begint te werken ... met de Lody gaan skieën leverde een extra gewicht van 2 kg op)

Gepost door: de voorzitter | 16-04-06

het zal voor morgen zijn Gezien de aanwezigheid van een nest paaseieren tijdens het ontbijt, wordt het werken aan het gewicht verplaatst naar morgen.

Gepost door: de voorzitter | 17-04-06

De commentaren zijn gesloten.